کد خبر: 8001

به مناسبت شهادت اولین سفیر امام حسین (ع):

پیامبر اسلام حضرت محمد (ص)، به حضرت علی (ع) فرمود: «فرزند عقیل، یعنی مسلم، کشته راه محبت فرزند تو خواهد شد. چشم مؤمنان بر او اشک می ریزد و فرشتگان مقرّب پروردگار بر او درود می فرستند».

به گزارش قم خبر ، خداوند به عقیل، فرزندی ارج مند، نیکو و مبارک بخشید و او نامش را «مسلم» گذارد. نوزاد در خاندان بنی هاشم پرورشِ نیکویی یافت؛ خاندانی که بر آن وحی نازل می شد و محور رستاخیز امت و قطب زندگی دینی و سیاسی آن بود.

در جوانی، همانند دیگر جوانان، به ارتش اسلام پیوست تا با دیگر رزمندگان، به دفاع از مرزهای اسلامی بپردازند. در جنگ های امام علی (ع) با بنی امیه، زیر پرچم فرماندهی عمویش حضرت علی (ع) جهاد کرد و در راه دفاع از اسلام ناب و اصیل، بر ضد جاهلیت مزورانه که با ریا کاری های ظاهری خود را آراسته بود، شجاعت و دلاوری های زیادی از خود نشان داد.
 
 
پیامبر اسلام حضرت محمد (ص)، به حضرت علی (ع) فرمود: «فرزند عقیل، یعنی مسلم، کشته راه محبت فرزند تو خواهد شد. چشم مؤمنان بر او اشک می ریزد و فرشتگان مقرّب پروردگار بر او درود می فرستند».
 
تاریخْ از سخن گفتن درباره زندگی پرفراز و نشیب مسلم بن عقیل تقریبا خاموش مانده است. مسلم پس از این که به هیجده سالگی رسید، در پی رحلت پدرش، عمویش حضرت علی (ع) او را تحت سرپرستیِ خود قرار داد. در این جا بود که مسلم، انواع علوم و معارف و نیز هنر رزم و دلیرمردی را از علی علیه السلام آموخت و در زمره یاران وفادار آن بزرگوار قرار گرفت.
 
پس از شهادت امیرمؤمنان (ع) ، مسلم راه راستین دعوت و تبلیغ به اسلام را به همراه عموزادگانش، حسن و حسین (ع) فرزندان علی (ع) با اخلاص و از خودگذشتگی ادامه داد، تا این که زندگی اش را در این راه تقدیم اسلام کرد.
 
حضرت مسلم، در دوران خلافت علی (ع) در خدمت آن حضرت بود. پس از شهادت آن امام، هرگز از حق که در خاندان او و امامتِ دو فرزندش، امام حسن و امام حسین (ع) تجسم پیدا کرده بود، جدا نشد و عاقبت هم، جان پاکش را بر این آستان فدا کرد.
 
زندگی حضرت مسلم(ع) فدای حفظ دین شد
 
مسلم بن عقیل، رهبری فقیه و قهرمانی شجاع بود. درس آموزی ازآیات قرآن، صحنه های جهاد و راز و نیازهای سحرگاهان او را ساخته و خداوند وی را در جایگاهی رفیع و والا قرار داده بود. او از کسانی بود که اگر کوچک ترین خطری فرا روی دین قرار می گرفت، تمام زندگیِ خود را فدا می کرد.
 
تدبّر در آیات قرآن، شناخت او را عمیق و وسیع کرده بود و به زندگی به عنوان کالا و متاعی برای آخرت می نگریست و بر این باور بود که خردمند، کسی است که خود را برای رضایت مندی خدا فدا می کند.
 
حضرت مسلم بن عقیل، اولین سفیر امام حسین (ع) است که براساس دعوت مردم کوفه به منظور تشریح دیدگاه امام حسین (ع)  درباره حکومت آینده اسلامی، به این سرزمین سفر کرد. ولی از آن جایی که زر و تزویر همیشه باعث تحکیم سلطه زور می گردد، این بار نیز دیری نپایید که زر و زور عبیداللّه بن زیاد، سفیر امام حسین (ع) ، مسلم بن عقیل را به دام تزویر انداخت و توطئه ای پیش از وقوع حادثه کربلا، با شهید شدن اولین سفیر امام حسین (ع) بر ضد نهضت حسینی، تحقق یافت.
 
نامه های فراوان مردم کوفه، امام حسین (ع) را بر آن داشت که برای اطمینان بیش تر، کسی را به کوفه بفرستد تا درباره دعوت کوفیان تحقیق کند. از این رو، مسلم را فراخواند و در نامه ای برای مردم کوفه چنین نوشت: «من، برادر، پسر عمو و مطمئن ترین فرد خانواده ام را به سوی شما فرستادم و به وی دستور دادم تا نظر برگزیدگان و خردمندان شما را برای من بنویسد؛ پس با پسر عموی من بیعت کنید و او را تنها نگذارید». سپس نامه را به مسلم داد و فرمود: «من تو را به کوفه می فرستم، خداوند هر آن چه را مورد رضا و علاقه اوست، برای تو مقدر خواهد کرد و من امیدوارم که با تو در مرتبه شهدا قرار گیرم. پس با تقدیر پروردگار خشنود باش». هم چنین او را به تقوا، مدارا با مردم و کتمان مأموریت خود سفارش فرمود. پس او را در آغوش گرفت و هر دو گریستند و یکدیگر را وداع گفتند.

ارسال نظر

مهمترین اخبار

تازه های خبری