کد خبر: 12

عبدالله عبداللهی

" « کارگزاران سازندگی»، نزدیک‌ترین حزب سیاسی به دولت حجت‌الاسلام حسن روحانی، چندی پیش از زبان غلامحسین کرباسچی، عضو ارشد خود، رسماً اعلام کرد که این حزب" لیبرالیسم سیاسی" را به عنوان مشی خود برگزیده است.

« کارگزاران سازندگی» ، نزدیک ترین حزب سیاسی به دولت حجت الاسلام حسن روحانی، چندی پیش از زبان غلامحسین کرباسچی، عضو ارشد خود، رسماً اعلام کرد که این حزب " لیبرالیسم سیاسی" را به عنوان مشی خود برگزیده است. هرچند این نخستین باری نبود که اعضای حزب مذکور، بر ممشای لیبرال خود تاکید می کردند، چه آنکه حسین مرعشی سخنگوی سابق این حزب نیز چند سال پیش، کارگزاران سازندگی را " حزب لیبرال دموکرات مسلمان! " خوانده بود.
اما آنچه انگیزه ای شد برای نگارش این سطور مختصر در نگارنده، پرونده ویژه ای بود که " ماهنامه مهرنامه" به سردبیری محمدقوچانی، در شماره نوروزی خود برای تئوریزه و معرفی کردن این ممشای حزب کارگزاران منتشر کرد. محمد قوچانی که خود نیز اخیراً به حزب کارگزاران پیوسته، در بخش یادداشت سردبیر این ماهنامه (که به مدیریت پشت صحنه غلامحسین کرباسچی منتشر شده و عملاً ارگان مطبوعاتی نیمه پنهان کارگزارن محسوب می شود) با اشاره به راهبردی که این ماهنامه طی ۴ سال گذشته در پیش گرفته بود، تاکید می کند که مهرنامه اینک با بررسی نظریات و گفتمان های متفاوت به " لیبرالیسم سیاسی" رسیده است.
آقای قوچانی همچنین با تایید صریح " لیبرالیسم سیاسی" به عنوان روشی مناسب برای اداره کشور، تاکید می کند که " یک مسلمان می تواند با تاکید بر « حکومت قانون» ، « حقوق انسان» و « اقتصاد آزاد» ادعای لیبرالیسم داشته باشد" .
در نسخه ای که کارگزاران، مهرنامه و محمدقوچانی برای کشور می پیچیند، لیبرالیسم سیاسی بهترین گزینه برای اداره کشور معرفی شده و مهمترین بخش از این ادعا آنجاست که هم محمد قوچانی به عنوان عضو جوان کارگزاران و نیز غلامحسین کرباسچی به عنوان عضو ارشد و از موسسین کارگزاران تاکید می کنند که " لیبرالیسم سیاسی با لیبرالیسم فلسفی و نظری متفاوت است، و می توان لیبرال سیاسی بود و به لیبرالیسم فلسفی توجهی نکرد. بدان معنی که لیبرالیسم سیاسی هیچ تناقضی با مسلمان بودن ندارد. " در حقیقت آقای قوچانی و رفقای ایشان ادعای بزرگی دارند و آن اینکه " لیبرالیسم سیاسی، ذاتاً هیچ ارتباطی به سکولاریسم ندارد! "
ناگفته پیداست که اینگونه تاکیدات پی در پی آقایان قوچانی و کرباسچی بر پارادوکسیکال نبودن اسلام و لیبرالیسم سیاسی، از آنجا نشأت می گیرد که با توجه به روحیه دینی مردم ایران و همچنین اسلامی بودن نظام که بر پایه رای ۹۸ درصدی مردم در ۱۲ فروردین ۵۸ شکل گرفته است، پیچیدن نسخه ای متناقض با اسلام برای ادامه راه کشور، قطعاً با واکنش های گسترده مردمی و جریان های مختلف روبرو خواهد شد، و اساساً افرادی که اعتقادی به توانایی اسلام ناب برای اداره کشور نداشته باشند، و روشی متضاد با اسلام را در پیش بگیرند، امکان و توجیهی برای فعالیت تشکیلاتی با   مجوز قانونی ندارند.
نگارنده در این مقال اندک بنا دارد با بررسی مختصر ادعای آقای قوچانی و برخی اعضای ارشد حزب کارگزاران سازندگی از جمله آقای کرباسچی، به چند سوال پاسخ دهد. که محور همگی این سوالات را این گزاره اساسی تشکیل می دهد که " آیا لیبرالیسم سیاسی با اسلام سازگار است؟ و می توان نظام اسلامی داشت و در عین حال مرام لیبرالی در پیش گرفت؟ "

ارسال نظر

مهمترین اخبار

تازه های خبری