کد خبر: 6245

تغییر شماره‌های تلفن ثابت در آذربایجان‌شرقی از سوی مخابرات، هر چند با تبلیغات گسترده در خصوص کاهش هزینه‌های مکالمه همراه بود اما در پشت پرده آن هزینه‌های هنگفتی را به مردم و مخصوصا صاحبان مشاغل و اصناف تحمیل کرد.

به گزارش قم خبر به نقل از فارس، تغییر شماره‌های تلفن ثابت در آذربایجان‌شرقی از سوی مخابرات، هر چند با تبلیغات گسترده در خصوص کاهش هزینه‌های مکالمه همراه بود اما در پشت پرده آن هزینه‌های هنگفتی را به مردم و مخصوصا صاحبان مشاغل و اصناف تحمیل کرد که تاکنون کسی در مورد آنها پاسخگو نیست. ضمن آنکه این تغییر شماره‌ها بیشتر به نفع مشترکان بالای شهری بوده تا مردم عادی پایین شهر! این دو نکته باید مورد توجه شرکت مخابرات قرار گیرد:

پرده اول: یکی از مهمترین هزینه‌های که بی‌سرو صدا بر مردم و مغازه‌داران، اصناف و صاحبان تولید و صنعت و تجارت تحمیل شد هزینه تغییر شماره تلفن آنها بر روی تابلوها، کاتالوگ‌ها، بروشورها و کارت ویزیت‌ها بود. متاسفانه مخابرات این اقدام را بدون هماهنگی و بدون اطلاع قبلی انجام داد در حالی که حداقل باید از یک سال قبل این موضوع باید به اطلاع آنها می‌رسید تا از چاپ اقلام جدید تبلیغاتی خودداری کنند. بدین ترتیب این مشاغل و تولیدکنندگان و تجار و حتی ناشران اقدام به چاپ و تکثیر اقلام تبلیغاتی خود اعم از بنر و تابلو و بروشور و کاتالوگ مربوط به شغل و صنف خود کردند.

اکنون و با وضعیت پیش آمده همه آن اقلام چاپی به کاغذ پاره‌هایی می‌مانند که تاریخ مصرف‌شان به دلیل سیاست کاری و عدم اطلاع رسانی مخابرات گذشته است و در این رابطه این شرکت هم خود را در برابر ضرر و زیان هنگفتی که به صنایع و مشاغل استان وارد کرده مسئول نمی‌داند!

برابر قانون مترقی کشورهای توسعه یافته حتی یک شهروند عادی هم می‌تواند در قبال خسارت اندکی که از قِبَل عملکرد و سیاست کاری یک شرکت یا نهاد دولتی مسئول بر او وارد شده باشد می‌تواند به محاکم قضایی شکایت کرده و طلب جبران خسارت کند. آیا سیستم قانونی کشور ما و صرف این ذهنیت غلط که این نوع رفتارها و هزینه‌ها برای مردم عادی شده این اجازه را می‌دهد که مخابرات خسارت‌های پیدا و پنهان وارد شده به مردم را کتمان کند؟ آیا مخابرات برآوردی از هزینه‌ای که پایین آوردن و اصلاح این همه تابلوی شهری که بر سر در مغازه‌ها نصب شده دارد؟ شاید مسئولان شرکت، کاهش هزینه مکالمه بین شهری مشترکان را دستاورد این اقدام اعلام کنند. اما هم آنها و هم مردم خوب می‌دانند که مکالمات بین شهری در استان ما با توسعه شبکه تلفن همراه اکنون به حاشیه رانده شده و اغلب تماس‌ها با تلفن‌های همراه صورت می‌گیرد. بنابراین این توجیه به مثابه دادن شکلات در قبال گرفتن یک امتیاز کلان است!

پرده دوم: افزایش یک رقم به شماره تلفن‌های مردم قطعا برای بسیاری از مردم ایجاد مشکل می‌کند. مردمی که هزینه‌های هنگفت این نوع خدمات را قبلا پرداخت کرده‌اند حالا باید هزینه و زحمت دیگری را هم متحمل شوند. اما موضوع این است که افزایش عدد «۳» به ابتدای شماره‌های تلفن شهروندان تبریزی بیشتر به کام شهروندانی بوده که بالا شهری بوده‌اند.

همه می‌دانیم که شماره تلفن‌هایی که با عدد سه آغاز می‌شوند بیشتر مناطق مرفه‌نشین و به اصطلاح بالای شهری را شامل می‌شوند. بدین ترتیب با افزایش عدد ۳ به آنها نه تنها ریتم و توازن آنها به هم نمی‌خورد که از قضا میزان و بار «رند بودن» آنها بیشتر می‌شود.

البته این کار می‌تواند مورد رضایت شهروندان و صاحبان مشاغل و اصناف این منطقه‌های بالای شهری باشد که با قدرت مانور بیشتری اقدام به تبلیغات کنند.

در مقابل مناطق وسیعی از تبریز که شماره تلفن آنها با اعدادی غیر از عدد ۳ آغاز می‌شود مانند تلفن‌هایی که شماره آغازین آنها پنج، چهار و دو است با افزودن عدد ناهمگون دیگری مانند عدد سه به ابتدای آنها دچار تغییر در وزن و آهنگ شماره تلفن شده و از «رند بودن » آنها کاسته می‌شود. هزینه پنهانی که مخابرات هرگز خود را برای این خسارت وارده پاسخگو نمی‌داند.

یکی از شهروندان ساکن در منطقه نصف راه تبریز در این باره می گوید: «پیش از این مردم به یاد دارند که وقتی مخابرات قصد افزایش تعداد ارقام تلفن ها را داشت بدون توجه به محل سکونت مشترک تلفن، عدد اول شماره تلفن قبلی مشترک تکرار می شد. به عنوان مثال فردی که پیش شماره تلفن وی عدد ۵ بود این رقم را به ۵۵ تغییر می داد و بدین ترتیب مشکلی هم نه برای مشترک و نه برای مشتریان پیش نمی آمد و ریتم و وزن شماره نیز حفظ می شد. اما اکنون و با سیاست جدید به کار رفته مناطق پایین شهری و مشترکانی که شماره تلفن آنها از بخت بدشان! با عدد «۳» شروع نمی‌شود متضرر شده‌اند.»

مالک یکی از آژانس‌های تاکسی تلفنی هم می‌گوید: با هزار منت و زحمت یک شماره رند برای آژانس خود پیدا کرده بودیم. اکنون با این تغییر ایجاد شده، هم مجبوریم کارت ویزیت‌های جدیدی چاپ کنیم و هم اینکه دیگر آن روان بودن و راحت بودن حفظ شماره تلفن ما از دست رفته است. آیا نمی‌شد مخابرات همان عدد اول شماره تلفن قبلی ما را تکرار می‌کرد؟»

آیا مخابرات برای این خسارت معنوی و مادی که بر مشترکان خود وارد کرده پاسخگوست؟

شهروند دیگری مغرضانه به موضوع اضافه شدن عدد ۳ نگاه می‌کند و می‌پرسد: پس چرا مثلا عدد دو یا چهار به ابتدای تلفنها اضافه نشد؟ چرا مشترکین ساکن در ولیعصر و ائل‌گلی و زعفرانیه تبریز از این تغییرات سود مضاعف ببرند و ما ساکنان مناطق محروم تاوان این تغییرات بی قاعده را بدهیم؟ آیا قصد و نیتی در پشت این انتخاب بوده است؟ چرا مخابرات در این باره توضیح نداده است؟

پیش از این مردم به یاد دارند که وقتی مخابرات قصد افزایش تعداد ارقام تلفن‌ها را داشت بدون توجه به محل سکونت مشترک تلفن، عدد اول شماره تلفن قبلی مشترک تکرار می‌شد. به عنوان مثال فردی که پیش شماره تلفن وی عدد ۵ بود این رقم را به ۵۵ تغییر می‌داد و بدین ترتیب مشکلی هم نه برای مشترک و نه برای مشتریان پیش نمی‌آمد و ریتم و وزن شماره نیز حفظ می‌شد.

اما اکنون و با سیاست جدید به کار رفته مناطق پایین شهری و مشترکانی که شماره تلفن آنها از بخت بدشان! با عدد «۳» شروع نمی‌شود متضرر شده‌اند. آیا مخابرات برای این خسارت عمده معنوی و مادی که بر مشترکان خود وارد کرده پاسخگوست؟ چرا مثلا عدد دو یا ۴ به ابتدای تلفن‌ها اضافه نشد؟ آیا قصد و نیتی در پشت این انتخاب بوده است؟ چرا مخابرات در این‌باره توضیح نداده است؟

آیا این اقدام مصداق آن ضرب‌المثل ترکی است که می‌گوید: یاغ یاغ اوسته قه ینر، یارما یاغان؟ (یعنی: آنکه متمول است و پولدار همچنان نانش در روغن است و آنکه بلغور می‌خورد باید با همان نداری و فقر بسازد؟)

ارسال نظر

مهمترین اخبار

تازه های خبری