کد خبر: 2751

قم خبر گزارش می دهد/

افطاری دادن عبادت است و اولین شرط پذیرفته شدن هر عبادتی هم داشتن قصد قربت. قربت به خداوند نه به بنده‌های خدا!

به گزارش قم خبر، افطاری دادن به روزه داران و میزبانی از این بندگان شایسته، ازسنت های نخستین مسلمانان درماه رمضان است و افزون برآن که پاداش فراوانی برای افطار دهنده به همراه دارد، در ایجاد همدلی واتحاد میان مسلمانان بسیار مؤثر است.

افطاردر لغت به معنای روزه گشودن است و زمان روزه گشودن هنگامی است که شرع مقرر نموده است. زمان و سفره افطار دارای معنویت خاصی است و از روحانیت و صفای مخصوصی برخوردار است و به راستی گرد آمدن به سر سفره افطار دارای حال وهوای دلپذیری است که حکایت از رحمت بی منتهای پروردگار رحمان دارد.

بدین ترتیب " افطاری دادن " در ماه مبارک رمضان آیت دیگری بر رحمت بی پایان خداوند رحیم است که موجب نزدیکی دلها و استواری پیوندها می گردد.

این سنت حسنه همچنین در ابعاد اجتماعی نمایانگر روح همنوایی با مستضعفان و مددکاری از محرومان می باشد. لحظه شیرین افطار کردن که همراه با آداب و ذکر و مناجات است ، در کلام سخنوران ادب پارسی نیز از جایگاه و منزلت خاصی برخوردار است.

« بگفت ای فلان ترک آزار کن / یک امشب به نزد من افطار کن»              

شیخ اجل سعدی شیرازی در توصیف زیباترین لحظه زندگی چه خوب گفته است.

**هدف از افطاری دادن

روایت است که شخصی در زمان حضرت امیر(ع) شتری کشت و از آن شتر به همه طعام داد.

در این میان افراد دیگری هم پیدا شدند که قصد کشتن شتر و طعام دادن به دیگران کردند و هر کسی سعی کرد طعام بیشتری را به دیگران بدهد و تعداد بیشتری شتر بکشد.

حضرت امیر(ع) به همه یاران خود فرمود از گوشت آن شترها نخورند، به این دلیل که برای رضای خداوند قربانی نشده بودند و مقاصد دیگری در کار بوده است.

خدا نکند هدف ما از افطاری دادن در تناقض با هدف خداوند باشد. افطاری دادن عبادت است و اولین شرط پذیرفته شدن هر عبادتی هم داشتن قصد قربت. قربت به خداوند نه به بنده‌های خدا!

حضرت محمد(ص) و خاندان پربرکت ایشان با دانه ای خرما افطار می‌کردند و بعد هرچه داشتند را به فقرا می‌دادند.

اما متاسفانه گاهی افطاری‌ دادن های امروزه مثل این است که دست در جیب دیگران کنیم و از پولی که در جیب آنها هست برای کمک و انفاق به فقرا استفاده کنیم. این روش هیچ ثوابی ندارد. یعنی یک مسلمان وقت و هزینه خود و دیگران را اسراف کرده تا اقوام و آشنایان خود را به مجلسی دعوت کند که نام افطاری دارد اما مجلس گناه است.

برای همین هم هست که در دین تأکید شده در این لحظه‌ها به ناتوان‌ها و فقرا بیشتر توجه کنید. در این لحظه‌ها کنار هم باشید تا به برکت یک جمع دینی دعاها و حاجات افراد جمع برآورده شود. اما فلسفه اصلی افطاری دادن از خودگذشتگی است.

افطاری دادن تمرین بندگی خداوند است نه بندگی برای نفس، چرا که جهاد اکبرجهاد با نفس است. برای رضای خدا به دیگران افطاری بدهیم و در مهمانی‌های افطاری شرکت کنیم که می‌دانیم خداوند برکت آن سفره ها را فراهم کرده است.

کسی که نیت کرده روزه بگیرد سپس نزد برادر مسلمانش برود و برادرش از او بخواهد که نزدش افطار نماید و او قبول کند و بدین ترتیب سرور و خوشحالی را در قلب برادرش وارد نماید به جای آن روز ثواب روزه ده روز برایش نوشته می شود و این همان کلام خداوند است که می فرماید هر کس کار خوبی انجام دهد ده برابر او پاداش می دهیم.

محدثه رضایی یکی از شهروندان قمی اظهارکرد: در حال حاضر افطاری دان از حالت معنوی خود خارج شده است و ما انسان های غافل حتی در این ماه بندگی و در زمان افطاری دادن و افطاری رفتن هم دست از مدگرایی و چشم هم چشمی برنمی داریم.

وی ادامه داد: چه خوب است همه ما به فضیلت اصلی افطاری دادن توجه کنیم و در این ماه خود را تمرین دهیم تا سفره ای ساده اما معنوی پهن کنیم تا کسانی هم بودجه مالی برای افطاری دادن های رنگین ندارند در این ثواب شرکت و خجالت نکشند.

**اعمال روزه دار

امام باقر (ع) فرمودند: در ماه رمضان، ابتدا نماز بخوان، سپس افطار کن، مگر با گروهی باشی، که آنها منتظر افطارند. ( یعنی: اگر آنها ابتدا افطار می کنند، تو با آنها مخالفت نکن)

دعای هنگام افطار

امام رضا (ع) می فرمایند: هر کس هنگام افطارش، بگوید: اللهم لک صمنا بتوفیقک و علی رزقک افطرنا بامرک فتقبله منا و اغفر لنا انک انت الغفور الرحیم

خداوند، آنچه را از نقص و زیان، بر روزه اش وارد ساخته، می بخشاید.

گفتن ذکر لا اله الا الله، بسم الله و دعا کردن، خواندن سوره قدر در هنگام افطار نیز ثواب بسیار دارد.

امام زین العابدین(ع) فرمود: هر کس سوره قدر را هنگام افطار و سحرش(قبل از افطار و قبل از خوردن سحری) بخواند، بین سحر و افطار (هنگام روز) ثواب کسی را دارد که، در راه خدا، در خون خود غوطه ور باشد.

افطار کردن باخرما و آب و شیرهمان طور که بزرگان دین فرموده اند ثواب بسیاری دارد.

پیامبر اعظم (ص) فرمودند: کسی که با خرمای حلال افطار کند، ثواب نماز وی، چهار صد برابر خواهد شد. و نیزامام صادق(ع) فرمود: افطار کردن با آب، گناه قلب را می شوید.

به همین جهت آب گرم با شکر یا نبات، توصیه می شود.

**کاشت رشته محبت در دلها با افطاری دادن 

حجت الاسلام والمسلمین محسن غرویان با اشاره به فضیلت افطاری دادن، اظهارکرد: البته افطاری دادن تنها اطعام به فقرا نیست در واقع دورهم جمع شدن خویشاوندان کنارهم درسفره افطاری موجب نزدیک شدن قلب ها و رشته محبت دردل ها کاشته می شود وبا تمام شدن این ماه تاثیر خود را خواهد داشت.

استاد حوزه علمیه قم افزود: دراین ماه همه میهمان خداوندهستیم یعنی مورد محبت ولطف خداقرارداریم چه خوب است دراین میهمانی ما هم میهمانی بدهیم وصله رحم درقالب همین میهمانی ها تحقق پیدا میکند که این موجب نورمی شود.

وی اطعام دادن در ماه مبارک رمضان را یکی از رفتارهای برگرفته از قرآن دانست و گفت: درروایت آمده که اطعام کنید یعنی طعام دادن به فقرا وبیچارگان دراین ماه خیلی ثواب دارد.
انتهای خبر/

 

ارسال نظر

مهمترین اخبار

تازه های خبری