کد خبر: 16020

مدیران محترم رسانه ملی -که حتما دلسوزند- باید توجه داشته باشند که پرداختن ناقص به سوژه و بزرگنمایی یک خبر درجه سه، علاوه بر اینکه غیرحرفه ای و اقدامی آماتوری است، باعث سلب اعتماد عمومی از آن رسانه نیز می شود.

یکی از کاربران جهان نیوز نوشت:
در بخش خبری ساعت 21 شنبه شب (22 فروردین 94) شبکه یک سیما، اخبار سایت ریاست جمهوری (president.ir) به ترتیب توسط گوینده اخبار خوانده شد. به عبارتی یک "بخشنامه" و یک "نامه" دو خبر اول مهمترین بخش خبری رسانه ملی ما را تشکیل داده بودند.

در ابتدا خبر «بخشنامه مهم معاون اول رییس جمهور برای کنترل قیمتها» با شور و اشتیاق زایدالوصف گوینده محترم قرائت شد، گویی با صدور این بخشنامه سرتاسر میهن مملو از ارزانی شده و به محض امضای آقای جهانگیری، شاهد سقوط قیمتها خواهیم بود! ضریب دادن به یک بخشنامه اداری معاون اول رییس جمهور برای کنترل قیمت ها در حالی است که صداوسیمای محترم تا آن زمان حتی یک خط خبر درباره گرانی اجناس و کالاها -که فشار زیادی بر مردم وارد کرده- اعلام نکرده بود. قاعدتا وقتی خبری در مورد کنترل قیمت ها خوانده می شود معلول شرایطی است که منجر به صدور این بخشنامه شده است اما رسانه ما از ترس اینکه مبادا کسی از دولتی ها آزرده خاطر شود، حاضر به پخش اصل خبر نیست اما در عوض بخشنامه معاون اول را تبدیل به مهترین خبر روز کشور می کند! فرض بفرمایید شخصی که طی چند ماه اخیر به خرید نرفته و خبر از گرانی ندارد و تنها رسانه اش تلویزیون خودمان است، آیا حق ندارد با دیدن این خبر از خود بپرسد که "مگر قیمت ها غیرقابل کنترل بوده که اکنون برای آن بخشنامه صادر شده و صداوسیما با آب و تاب آن را پوشش می دهد؟"

مدیران محترم رسانه ملی -که حتما دلسوزند و قرار است در خط مقدم جنگ نرم با رسانه های نظام سلطه باشند- باید توجه داشته باشند که پرداختن ناقص به سوژه و بزرگنمایی یک خبر درجه سه، علاوه بر اینکه غیرحرفه ای و اقدامی آماتوری است، باعث سلب اعتماد عمومی از آن رسانه نیز می شود. بهتر است مردم را فهیم فرض کنیم.

خبر بعدی که گوینده خبر 21 قرائت کرد خبر دیگر سایت president.ir و مربوط به نامه رییس جمهور محترم به وزیر ارشاد درباره «گزارش» حادثه "تعرض به دو زائر ایرانی در جده" بود. اقدام آقای روحانی هر چند دیر اما شایسته بود. بگذریم از اینکه تحولات و واکنش های قبلی درباره تعرض به ایرانیان در عربستان مورد توجه جدی رسانه ملی قرار نگرفته بود، اما آیا خنده آور نیست که -طبق جدول پخش صداوسیما- دو خبر اول یک کشور در مهمترین بخش خبری رسانه آن، دو نامه اداری (نه چندان مهم) در داخل دولت باشد؟ آیا در اولین روز هفته هیچ اتفاق دیگری در این کشور هفتاد میلیونی و این دنیای پرهیایو رخ نداده بود که دو نامه ای -که احساس می شود بیشتر برای رفع تکلیف امضاکنندگانش صادر شده- در این حد در رسانه ملی ضریب می یابد و مهمان خانه های مردم می شود؟ آیا روا نیست که بگوییم سردبیر سایت president.ir بیشتر از هر کسی توان تاثیرگذاری بر رسانه ملی را دارد؟ آیا "شهرت" تنها ارزش خبری باارزش نزد مدیران و سردبیران رسانه ملی و "داشتن مسئولیت در دولت" تنها ملاک ایشان برای دروازه بانی خبر است؟ آیا سزاوار است که تریبون ملی تبدیل به روابط عمومی قوه مجریه شود؟

انشاالله که رسانه ملی رسانه ملت ایران باشد.

 

ارسال نظر

مهمترین اخبار

تازه های خبری