کد خبر: 11068

نگاهی بر زندگی آیت الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی(ره):

یکی از مراجع عالی مقام کشور ایران آیت الله مرعشی نجفی(ره) بود که در شهر قم سالیان سال زندگی می کردند و غیر از جنبه های اخلاقی و معنوی که داشتند با ارتباط قوی با مردم قم در دل آنان جا گرفتند و بسیاری از مردم قم توجه خاصی به جنبه های اخلاقی ایشان داشتند.

به گزارش قم خبر، «سفارش می کنم به اندیشیدن در کتاب خداوند و پند گرفتن از آن و زیارت اهل گورستان و قبور و اندیشیدن در این که آنان دیروز چه کسانی بودند و امروز چه شدند. سفارش می کنم به زهد و بی اعتنایی به شئون دنیا و راه و روش ورع و پرهیزکاری و احتیاط، سفارش می کنم به دوری جستن از غیبت بندگان خدا به ویژه اهل علم؛ زیرا غیبت آنان چون خوردن مردار مسموم است، سفارش می کنم به محاسبه نفس در هر هفته مانند حساب شریک از شریک دیگر، با دقّت کامل. سفارش می کنم به تهذیب نفس و مجاهدات شرعیّه» این توصیه های یکی از بزرگترین مراجع شیعه که همه عمر خود را در راه مذهب جعفری به پایان رساند یعنی آیت الله مرعشی نجفی نامی آشنا در قلب های مردم شیعه جهان است.
 
سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی فقیه و مرجع تقلید شیعه اهل ایران بود. وی کتابخانه‌ای را از خود در قم به جا گذاشته‌است.
 
ایشان در سال ۱۳۱۵ (هجری قمری) در نجف به دنیا آمد. پدرش سید شمس الدین محمود مرعشی از بزرگان فقهای دوران خود بود. سید شهاب الدین پس از فراگیری مقدمات علوم اسلامی، در نجف، در درس خارج فقه و اصول آقا ضیاء عراقی، شیخ احمد کاشف الغطا حاضر شد و از محضر آنان بهره‌های فراوان برد.
 
سید شهاب الدین در ۲۷ سالگی به درجه اجتهاد نایل آمد. مرعشی نجفی در نجف، کاظمین، کربلا، سامرا، قم، تهران و کرمانشاه تحصیل کرد و از محضر استادانی چون حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی استفاده برد. او از برخی از مراجع عظام تقلید اجازه اجتهاد دریافت کردند که برخی از آنها عبارت‌اند از:حضرات آیات آقا ضیاء عراقی، سید ابوالحسن اصفهانی، شیخ عبدالکریم حایری یزدی و علامی کرمانشاهی(از شاگردان آخوند خراسانی).
 
در طول بیش از هفتاد سال تدریس در حوزه علمیه قم، شاگردان زیادی تربیت کرد که از آن جمله‌اند: آیات سید محمود طالقانی، مرتضی مطهری، محمد مفتح، سید مهدی غضنفری خوانساری، سید محمدهادی غضنفری خوانساری، محمدرضا مهدوی کنی، محمد صدوقی. عده زیادی از دانشمندان وعلمای شیعه از او اجازه روایت دارند که برخی از آنان عبارتند: سید مهدی لاجوردی، شیخ محمد رضا طبسی نجفی، سید عزیز الله امامت، سید محمود مرعشی، رضا استادی، محمد امین پورامینی، سید عباس کاشانی، سید محمد رضا حسینی جلالی، سید عادل علوی، سید علی بن الحسین علوی.
 
تأسیس مدارس علمیه یکی از فعالیت‌های وی بوده که مدرسه مهدیه، مدرسه شهابیه از جمله آنهاست.
 
آیت الله مرعشی نجفی هرگز نتوانست به زیارت کعبه مشرف شود و می‌گفت: استطاعت و تمکن مالی که لازمه وجوب تشرف به خانه خداوند کریم است، ندارم. (چون تمام درامد خود را صرف خرید کتب می‌کرد)
 
کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی از بزرگ‌ترین کتابخانه‌های کشور و در ردیف کتابخانه مجلس شورای اسلامی و کتابخانه آستان قدس رضوی است.
مشجرات آل رسول الله الاکرام یا مشجرات الهاشمیین و ملحقات الاحقاق از مهم‌ترین آثار چاپ شده مرعشی نجفی است. او برای نوشتن برخی کتب خود به کشورهای مختلفی سفر کرد و با دانشمندان و علمای ادیان مختلف به گفتگو نشست.
 
مرعشی نجفی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۶۴، که به انتخاب آیت الله سید علی خامنه‌ای برای دومین مرتبه به ریاست‌جمهوری انجامید، در کنار حضرات آیات سید محمدکاظم شریعتمداری و سید صادق روحانی یکی از سه مرجع تقلیدی بود که از شرکت در انتخابات خودداری کرد. دلیل این اقدام در رسانه‌های بین‌المللی آن زمان اعتراض به رد صلاحیت مهدی بازرگان برای شرکت در انتخابات اعلام شده‌بود.
 
شخصیت آیت الله رعشی نجفی (ره)
 
آیت الله سید محمد غروی عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بااشاره به شخصیت آیت الله مرعشی نجفی (ره) اظهار کرد: یکی از مراجع عالی مقام کشور ایران آیت الله مرعشی نجفی(ره) بود که در قم سالیان سال زندگی می کردند و غیر از جنبه های اخلاقی و معنوی که داشتند با ارتباط قوی با مردم قم در دل آنان جا گرفتند و بسیاری از مردم قم توجه خاصی به جنبه های اخلاقی ایشان داشتند.
 
وی بابیان اینکه آیت الله مرعشی نجفی (ره) توجه خاصی به ولایت معصومین (ع) داشتند، افزود: این فقیه نقش بسیار خوبی در احیای آثار اسلامی و شیعی داشتند.
 
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به سختی های آیت الله نجفی (ره) اشاره کرد و گفت: ایشان توانستند با سختی و عسرت کتاب های خطی دارای ارزش را تهیه کنند، به گونه ای که امروزه شاهد بزرکترین کتابخانه جهانی با منابع ارزشمند اسلامی هستیم.
 
این عالم فرزانه و عارف زاهد حضرت آیت اللّه مرعشی نجفی که عمری را در راه دین مقدس اسلام و مذهب جعفری قلم و قدم زده بود و نزدیک به هشتاد سال به تدریس و تربیت شاگردان اهل بیت علیه السلام ، تألیف و تصنیف، و نیایش گذرانده و آثار خیریّه فراوانی به وجود آورده بود، سرانجام در هفتم صفر 1411 ق پس از ادای نماز جماعت مغرب و عشاء دیده از جهان فرو بست و به ملکوت اعلی پیوست.
 
انتهای پیام/

ارسال نظر

مهمترین اخبار

تازه های خبری